Orde Sembilan Gemala

Tanda kehormatan ThailandTemplat:SHORTDESC:Tanda kehormatan Thailand

Lihat pula: Daftar tanda kehormatan Thailand

Orde Sembilan Permata
Ukiran kayu Orde Sembilan Permata di Wat Ratchabophit, Bangkok.
Dianugerahkan oleh Raja Thailand
Tipe	Tanda kehormatan
Dibentuk	1861;165 tahun lalu (1861)
Afiliasi agama	Agama Buddha
Kursi	27
Kelayakan	Keluarga Kerajaan dan Umat Buddha awam
Kriteria	Atas diskresi monarki
Status	Aktif
Pendiri	Mongkut
Berdaulat (Sovereign)	Vajiralongkorn
Tingkat	Knight/Dame
Statistik
Penganugerahan pertama	1861
Penganugerahan terakhir	28 Juli 2019
Jumlah penerima	73
Prioritas
Tingkat lebih tinggi	Orde Wangsa Kerajaan Chakri
Tingkat lebih rendah	Orde Chula Chom Klao

Pita harian Orde Sembilan Permata

Orde Sembilan Permata (bahasa Thai:เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์; RTGS: Khrueang Ratcha-itsariyaphon An Pen Borannamongkhon Noppharat Ratchawaraphon) didirikan pada tahun 1861 oleh Raja Mongkut (Rama IV) dari Kerajaan Siam (sekarang Thailand). Tanda kehormatan ini dianugerahkan kepada anggota keluarga kerajaan Thailand dan pejabat tinggi berprestasi yang telah mengabdi kepada kerajaan serta merupakan umat Buddha awam yang aktif. Dalam praktiknya, ini merupakan orde tertinggi yang diberikan kepada warga negara Thailand, mengingat dua orde yang lebih tinggi dikhususkan bagi anggota kerajaan atau kepala negara asing. Penerima orde ini berhak menggunakan gelar pascanominal น.ร.

Sejarah

Orde ini didasarkan pada model tanda kehormatan ksatria dan jasa di Eropa. "Sembilan permata" merupakan bentuk Thailand dari azimat kerajaan Hindu yang dikenal sebagai navaratna. Dalam bentuk aslinya, penghargaan ini berupa cincin emas bertatahkan sembilan permata yang dianugerahkan kepada jenderal Thailand setelah memenangkan kemenangan militer penting; orde ini juga merupakan bagian dari lencana kerajaan yang diberikan kepada Raja Thailand saat penobatan. Cincin ini masih menjadi bagian dari lencana orde dan dikenakan oleh anggota pria. Sembilan batu mulia tersebut merupakan bagian integral dari lencana kerah maupun bintang orde.

Sembilan permata tersebut dan manfaat yang diyakini diberikan kepada pemakainya adalah:

Intan — Kekuasaan, kekayaan, kemenangan atas musuh.
Mirah delima — Kesuksesan dan umur panjang.
Zamrud — Kekuatan dan keamanan.
Safir Kuning — Pesona dan kasih sayang.
Garnet — Kesehatan dan umur panjang.
Safir Biru — Kasih sayang dan kekayaan.
Mutiara/Mata kucing — Kemurnian, kebahagiaan, dan kemenangan atas musuh.
Zirkon/Topas — Kekayaan dan kesuksesan dalam urusan hukum.
Krisoberil (Mata Kucing) — Perlindungan dari roh dan api.^[1]

Lencana

Tanda kehormatan ini terdiri dari kelas tunggal (Ksatria). Lencananya meliputi:

Selempang Sembilan Permata (Navaratna), pada selempang kuning dengan pinggiran merah, biru, dan hijau, dikenakan dari bahu kanan ke pinggul kiri (untuk pria). Untuk wanita, lencana disematkan pada pita sutra yang dikenakan di bahu kiri depan.
Bintang Sembilan Permata, dikenakan di dada kiri.
Cincin Emas Sembilan Permata, untuk pria, dikenakan di jari telunjuk kanan.
Grand Master Berdaulat (Raja) mengenakan lencana ksatria namun ditambah dengan Kalung Sembilan Permata di atas selempang, serta bintang yang dihiasi dengan berlian.

Daftar Berdaulat

Tahun	Nama
1851–1868	Raja Mongkut (Rama IV)
1868–1910	Raja Chulalongkorn (Rama V)
1910–1925	Raja Vajiravudh (Rama VI)
1925–1935	Raja Prajadhipok (Rama VII)
1935–1946	Raja Ananda Mahidol (Rama VIII)
1946–2016	Raja Bhumibol Adulyadej (Rama IX)
2016–sekarang	Raja Vajiralongkorn (Rama X)

Daftar penerima

Daftar ini belum tentu lengkap. Anda dapat membantu Wikipedia dengan mengembangkannya. (Mei 2019)

Latar belakang kuning menunjukkan anggota yang masih hidup.

Ksatria Kerajaan (Pria)

Tahun	Nama	Dianugerahkan oleh	Ref.
1851	Raja Pinklao	Rama IV	^[2]
1851	Pangeran Wongsa Dhiraj Snid	Rama IV
1851	Pangeran Mahesuan Siwawilat	Rama IV
1851	Pangeran Witsanunat Niphathon	Rama IV
1851	Kaisar Napoleon III	Rama IV
1869	Pangeran Wichaichan	Rama V
1869	Pangeran Deves Wacharindra	Rama V
1869	Pangeran Bamrab Porapak	Rama V
1869	Pangeran Chaturonrasmi	Rama V	^[2]
1869	Pangeran Bhanurangsi Savangwongse	Rama V	^[3]
1879	Pangeran Vorasakda Phisan	Rama V	^[4]
1886	Putra Mahkota Maha Vajirunhis	Rama V
1886	Pangeran Devawongse Varoprakar	Rama V	^[5]
1893	Pangeran Bodin Phaisansophon	Rama V	^[6]
1893	Pangeran Naresr Varariddhi	Rama V
1893	Pangeran Narisara Nuwattiwong	Rama V
1894	Pangeran Gagananga Yukala	Rama V	^[7]
1894	Pangeran Paribatra Sukhumbandhu	Rama V	^[8]
1894	Pangeran Sommatiwongse Varodaya	Rama V	^[8]
1894	Pangeran Chakrabongse Bhuvanath	Rama V	^[9]
1894	Pangeran Yugala Dighambara	Rama V	^[9]
1895	Kaisar Guangxu dari Qing	Rama V
1901	Pangeran Asdang Dejavudh	Rama V	^[2]
1901	Pangeran Damrong Rajanubhab	Rama V	^[10]
	Pangeran Sawang Chakrabandh	Rama V
1911	Pangeran Mahidol Adulyadej	Rama VI	^[11]
1911	Pangeran Chudadhuj Dharadilok	Rama VI	^[11]
1911	Pangeran Thongthaem Thavalyawongse	Rama VI	^[12]
1911	Pangeran Sawasdiprawat	Rama VI
1911	Pangeran Kitiyakara Voralaksana	Rama VI
1911	Pangeran Pravitra Vadhanodom	Rama VI
1911	Pangeran Chirapravati Voradej	Rama VI
1912	Pangeran Chumphon Somphot	Rama VI	^[13]
1912	Pangeran Raphi Phatthanasak	Rama VI	^[13]
1913	Pangeran Svasti Sobhana	Rama VI	^[14]
1914	Pangeran Sukhasawasdee	Rama VI	^[15]
1914	Pangeran Kashemsanta Sobhaga	Rama VI	^[16]
1920	Pangeran Abhakara Kiartivongse	Rama VI	^[17]
1920	Pangeran Narathip Praphanphong	Rama VI	^[18]
1922	Pangeran Purachatra Jayakara	Rama VI	^[19]
1931	Pangeran Vudhijaya Chalermlabha	Rama VII	^[20]
1941	Pangeran Aditya Dibabha	Rama VIII	^[21]
1950	Pangeran Rangsit Prayurasakdi	Rama IX	^[22]
1973	Putra Mahkota Maha Vajiralongkorn (kemudian Raja Rama X)	Rama IX	^[23]

Dame Kerajaan (Wanita)

Tahun	Nama	Dianugerahkan oleh	Ref.
1879	Ratu Sunanda Kumariratana	Rama V
1893	Ratu Savang Vadhana	Rama V
	Ratu Saovabha Phongsri	Rama V
	Ratu Sukhumala Marasri	Rama V	^[24]
1903	Putri Suddha Dibyaratana	Rama V	^[25]
1905	Putri Yaovamalaya Narumala	Rama V	^[26]
	Permaisuri Saisavali Bhiromya	Rama V	^[26]
1911	Putri Valaya Alongkorn	Rama VI	^[12]
1920	Putri Malini Nobhadara	Rama VI	^[27]
	Putri Nibha Nobhadol	Rama VI
1922	Ratu Indrasakdi Sachi (kemudian diturunkan menjadi permaisuri)	Rama VI	^[28]
1925	Ratu Rambai Barni	Rama VII	^[29]
1926	Putri Somavadi	Rama VII	^[30]
1931	Putri Nabhabhorn Prabha	Rama VII	^[31]
1950	Ratu Sirikit	Rama IX	^[32]
1961	Ibu Suri Srinagarindra	Rama IX	^[33]
1977	Putri Sirindhorn	Rama IX	^[34]
1983	Putri Galyani Vadhana	Rama IX	^[35]
1993	Putri Chulabhorn	Rama IX	^[36]
2019	Ratu Suthida	Rama X	^[37]
2019	Putri Soamsawali	Rama X	^[38]
2019	Putri Bajrakitiyabha	Rama X	^[39]

Ksatria (Warga Negara)

Tahun	Nama	Dianugerahkan oleh	Ref.
1869	Sri Suriwongse (Chuang Bunnag)	Rama V	^[2]
1886	Surawongwaiwat (Worn Bunnag)	Rama V	^[5]
1920	Bodindechanuchit (Arun Chatrakul)	Rama VI	^[18]
1924	Yommaraj (Pan Sukhum)	Rama VI	^[2]
1941	Phichayendrayodhin (Um Indrayodhin)	Rama VIII	^[21]
1941	Plaek Phibunsongkhram	Rama VIII	^[40]
1945	Pridi Banomyong	Rama VIII	^[41]
1959	Sarit Thanarat	Rama IX	^[42]
1988	Prem Tinsulanonda	Rama IX	^[43]
1996	Sanya Dharmasakti	Rama IX	^[44]

Referensi

↑ "Nine Gems Belt". Soravij.com. Diakses tanggal 2 Januari 2015.
1 2 3 4 5 ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จฯ กรมพระยา, ตำนานเครื่องราชอิศริยาภรณ์สยาม, พระนคร, โสภณพิพรรฒธนากร, 2468.
↑ "จอมพล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงษ์". www.rta.mi.th. Diarsipkan dari asli tanggal 2019-06-24. Diakses tanggal 2019-05-07.
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยยศ, เล่ม ๑, ตอน ๖๐, ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๒๒, หน้า ๕๒๘
1 2 Warta Kerajaan Thailand, บัญชีพระราชทานตราเครื่องราชอิสริยยศ, เล่ม ๓, ตอน ๔๖, ๑๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๒๙, หน้า ๓๘๕
↑ Warta Kerajaan Thailand, ถวายบังคมพระบรมรูป dan พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐, ตอน ๓๔, ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๓๖, หน้า๓๖๗
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑, ตอน ๓, ๑๕ เมษายน พ.ศ. ๒๔๓๗, หน้า ๒๒
1 2 Warta Kerajaan Thailand, พระราชพิธีมงคลการโสกันต์ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ, เล่ม ๑๑, ตอน ๔๒, ๑๓ มกราคม พ.ศ.๒๔๓๗, หน้า ๓๓๕
1 2 Warta Kerajaan Thailand, พระราชพิธีมงคลการโสกันต์สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ, เล่ม ๑๑ , ตอน ๕๐, ๑๐ มีนาคม พ.ศ.๒๔๓๗, หน้า ๔๕๕
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๘, ตอน ๔๖, ๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๔๔๔, หน้า ๘๗๓
1 2 Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ , เล่ม ๒๘, ตอน ๐ ง, ๙ เมษายน พ.ศ.๒๔๕๔, หน้า ๔๘
1 2 Warta Kerajaan Thailand, พระราชพิธีฉัตรมงคล แลถวายบังคมพระบรมรูป, เล่ม ๒๘, ตอน ๐ ง, ๑๒ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๕๔, หน้า ๑๗๖๗
↑ Warta Kerajaan Thailand,รายพระนาม dan นามผู้ที่จะได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในงานพระราชพิธีฉัตรมงคล, เล่ม ๒๙, ตอน ๐ ง, ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔NTB, หน้า ๑๘๒๙
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๓๐, ตอน ๐ ง, ๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔NTB, หน้า ๑๙๖๑
↑ Warta Kerajaan Thailand, รายพระนาม dan นามผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นพรัตนราชวราภรณ์ dan จุลจอมเกล้า, เล่ม ๓๑, ตอน ๐ ง, ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔NTB, หน้า ๑๘๕๕
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๓๑, ตอน๐ ง, ๓ มกราคม พ.ศ.๒๔NTB, หน้า ๒๒๓๙
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๓๗, ตอน ๐, ๒๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๖๓, หน้า ๒๘๐๒
1 2 Warta Kerajaan Thailand,พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๓๗, ตอน ๐, ๓๐ มกราคม พ.ศ.๒๔๖๓, หน้า ๓๖๑๘
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิศริยาภรณ์อันเปนโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์, เล่ม ๓๙, ๒๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๖๕, หน้า ๒๓๔๕
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๔๘, ตอน ๐ ง, ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๗๔, หน้า ๓๐๘๔
1 2 Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๕๘, ตอน ๐ ง, ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๔, หน้า ๒๘NN
↑ แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๖๗, ตอน ๒๗ ง, ๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๓, หน้า ๑๙๙๕
↑ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๐, ตอน ๑๐ ง ฉบับพิเศษ, ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕MTB, หน้า ๑๘
↑ Warta Kerajaan Thailand
↑ Warta Kerajaan Thailand, การเฉลิมพระสุพรรณบัตร, เล่ม ๒๐, ตอน ๑๙, ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๔๖, หน้า ๓๐๗
↑ Warta Kerajaan Thailand, การเฉลิมพระสุพรรณบัตร ตั้งกรมฝ่ายใน สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล, เล่ม ๒๒, ตอน ๘, ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๔๘, หน้า ๑๕๙
↑ Warta Kerajaan Thailand
↑ Warta Kerajaan Thailand
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ฝ่ายใน, เล่ม ๔๒, ตอน ๐ง, ๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๖๘, หน้า ๓๖๗๐
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ นพรัตนราชวราภรณ์ฝ่ายใน, เล่ม ๔๓, ตอน ๐ ง, ๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๖๙, หน้า ๔๓๐
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ฝ่ายใน, เล่ม ๔๘, ตอน ๐ ง, ๑๕ พฤshvิกายน พ.ศ.๒๔๗๔, หน้า ๓๑๐๖
↑ Warta Kerajaan Thailand, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสสริยาภรณ์, เล่ม ๖๗, ตอน ๒๖ ง ฉบับพิเศษ, ๕ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๙๓, หน้า ๑
↑ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๗๘, ตอน ๘ ง ฉบับพิเศษ, ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕NN, หน้า ๗
↑ "Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirindhorn's Activities". sirindhorn.net. Diakses tanggal 2019-05-07.
↑ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๐, ตอน ๑๐๒ ง ฉบับพิเศษ, ๒๒ มิถุนายน พ.ศ.๒๕NN, หน้า ๑๑
↑ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑๐, ตอน ๘๐ ฉบับพิเศษ, ๒๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕MTB, หน้า ๑
↑ ""Inหลวง" ทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกสมรส สถาปนาสมเด็จพระราชินี". Thai Rath. 1 Mei 2019. Diakses tanggal 1 Mei 2019.{{cite web}}: Pemeliharaan CS1: Tanggal diterjemahkan otomatis (link)
↑ "ประกาศสถาปนา" (PDF). Warta Kerajaan Thailand (dalam bahasa Thai). 136 (15ง): 7. 5 Mei 2019. Diarsipkan dari asli (PDF) tanggal Mei 5, 2019.{{cite journal}}: Pemeliharaan CS1: Tanggal diterjemahkan otomatis (link)
↑ "ประกาศสถาปนา" (PDF). Warta Kerajaan Thailand (dalam bahasa Thai). 136 (41ข): 7. 28 Juli 2019. Diarsipkan dari asli (PDF) tanggal Juli 28, 2019.{{cite journal}}: Pemeliharaan CS1: Tanggal diterjemahkan otomatis (link)
↑ Warta Kerajaan Thailand, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นพรัตนราชวราภรณ์ กับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ปฐมจุลจอมเกล้า (จอมพล หลวงพิบูลสงคราม), เล่ม ๕๘, ตอน ๐ ก, ๒๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๘๔, หน้า ๙๘๕
↑ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๖๒, ตอน ๗๐ ง, ๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๘๘, หน้า ๑๙๐๐
↑ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๗๖, ตอน ๑๑๕ ง ฉบับพิเศษ, ๑๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕MTB, หน้า ๓๖
↑ Warta Kerajaan Thailand, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๕, ตอน ๑๔๐ ฉบับพิเศษ, ๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕NN, หน้า ๑
↑ Warta Kerajaan Thailand, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ (นายสัญญา ธรรมศักดิ์), เล่ม ๑๑๓, ตอน ๑๐ ข, ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕MTB, หน้า ๗๒

Pranala luar

Orde Sembilan Permata yang Kuno dan Bertuah, Sekretariat Kabinet Thailand

l b s Tanda Kehormatan, Dekorasi, dan Medali Thailand
Orde aktif	Rajamitrabhorn Keluarga Kerajaan Chakri Sembilan Gemala Chula Chom Klao Rama Gajah Putih Mahkota Thailand Direkgunabhorn Ramkeerati
Orde tidak aktif (Dormant)	Ratana Varabhorn Vallabhabhorn Vajira Mala
Medali	Keberanian Jasa bakti negara Dushdi Mala Kutipan Pramuka Jasa bakti raja Peringatan khusus Masyarakat Palang Merah Thailand